Richard Huijsmans heeft sinds de negentiger jaren reeds diverse kunstprojecten en tentoonstellingen op zijn naam gezet. Vrij frequent werden exposities georganiseerd en projecten uitgevoerd.
De ontwikkeling van een deel van de beeldentuin in het water om de botanische tuinen van Utrecht oogstte veel bewondering. De ludiekere cafe - wc route, die in het centrum van Utrecht plaats had, werd niet alleen creatief vormgegeven, maar ook organisatorisch opgezet en uitgevoerd.
Wat zijn geschilderd oeuvre betreft zien we duidelijk een zuivere en krachtige kolorist, met als structuur een viriele beweging. Schilderijen vormen soms meer een verbeelding dan een afbeelding. Via de kleur ontdekt men een rijke emotionaliteit, die toch nergens overslaat in chaotische vermenging van kleuren en bewegingen. De stijl die hij beoefent beheerst hij dan ook in ruime mate.
Sinds enige jaren heeft hij een wisselend aantal beginnend schilders onder zijn hoede, die hij met raad en daad terzijde staat. De praktische kant van het schildersvak wordt gecombineerd met het vervaardigen van kunstwerken. Sinds een aantal jaren heeft hij zich fulltime toegelegd op het schildersvak.

Beelden en grafisch werk vormen het oeuvre van Hans van Genne. Zijn werk is soms abstract, maar vaker ook realistisch en figuratief. De aanschouwer kan bij zijn schilderijen zelf zoeken, interpreteren.
Japanse cultuur vormt net als bijvoorbeeld bij Vincent van Gogh een belangrijke inspiratiebron voor een aantal van zijn beeldende werken. Met engobes, kleurpigmenten en glazuur komt het keramische beeld al schilderend tot stand. Kleur en menselijke uitdrukkingen vormen de inspiratiebronnen. In zijn werk streeft hij ernaar zoveel mogelijk intuïtie en spontane opwellingen vorm te geven. Oorspronkelijke vormen, zowel in de literatuur als in de beeldende kunst fascineren hem altijd.

Hoewel het zich moeilijk onder één noemer laat vangen, zou je het werk van Jeroen van Zijl magisch-realistisch kunnen noemen. In zijn schilderijen figureren meestal personages, al dan niet in klassieke pose. Ook landschappen, naakten, monumentale en religieuse taferelen met soms een allegorisch karakter behoren tot de thema's van zijn werk. In ieder geval zijn er drie trefwoorden die bij uitstek op zijn schilderijen van toepassing zijn: kleur, licht en emotie. Kleur en licht zijn de belangrijkste methoden om emotie mee tot uitdrukking te brengen.
Het spelen met het licht op zijn schilderijen zal zijn levenslange fascinatie zijn. In combinatie met vaak verlopende, soms ook solide kleurvlakken weet hij krachtige en dynamische composities neer te zetten. Sommige werken hebben een uitgesproken monumentaal karakter; hun expressie en intensiteit verraden de invloed van de oude hollandse meesters en soms het symbolisme op zijn werk. Andere schilderijen zijn meer ingetogen, maar altijd is er die levendigheid, die aan al zijn werk ten grondslag ligt. Zijn schilderijen hebben een opgetogenheid, die zeer aanstekelijk werkt. Stemming en harmonie spelen een belangrijke rol in het oeuvre.
Jeroen van Zijl speelt soms met titels om de kijker in verwarring te brengen. Het werkstuk is vaak onderdeel van een serie over een bepaald thema.

Luuk de Greef is in 1992 afgestudeerd aan de academie voor beeldende kunsten St. Joost in Breda. Zijn fantasieschepsels nemen het doek in bezit en veroveren het tot in alle vier de hoeken. Ze lijken er soms zelfs uit te willen breken. Soms lijken er uiterlijke verbanden te zijn, of is er zelfs een thema in het doek verwerkt. Maar alle figuren zijn autonoom, net als Luuk de Greef zelf. Hij vraagt zich dan ook af: zijn wij niet allemaal, ondanks onze moderne communicatiemiddelene, uiteindelijk op ons zelf aangewezen? De kunstenaar wijst ons als het ware naar onszelf. Wat nauwkeuriger bezien komen de figuren op zijn doeken uit vele verschillende werelden en ontmoeten ze elkaar voor het eerst binnen de kaders van het schilderij. Zijn werken zijn als het moderne leven zelf: de chaos regeert en de mens probeert er continue orde in te scheppen.

Het nieuwe werk van Luuk de Greef ontwikkelt zich in een abstractere richting. In tegenstelling tot zijn drang om alles vol te schilderen (Horror Vacuum) komen de figuren in een steeds opener landschap te staan. Zoals hij zelf zegt: "Ik stop veel arbeid in mijn werken en tijdens het creeren ga ik helemaal op in het doek. Al tekenend ontstaan mijn fantasiefguren. Los gaan op een doek, dat is alles wat ik doe. Ik ga er van uit dat de kijker dit oppikt en geniet van mijn kunstwerken."

Uit de serie "Aquarium" van Paula Groote-Versteegen een aantal beeldende objecten. De complete serie bestaat uit een 20 tal keramische beelden van ongeveer 20-15-15 cm.

Emoties vertalen in kleuren en vormen is het centrale thema van het werk van Charlotte Meeuwissen (Eibergen 1972), autodidact. Het wonder van de natuur in al haar verschijningsvormen is het uitgangspunt van haar doeken. Bij Charlotte Meeuwissen ontstaat het schilderij tijdens de zoektocht naar de kern van haar emotie. Die emotie is terug te vinden in de krachtige kwaststreken, de dynamiek en de sprekende kleuren. Zij maakt veelvuldig gebruik van het paletmes. Het eindresultaat is de spiegel van haar natuur, haar ziel.
"Ik nodig je uit om binnen te treden in mijn doek. Het trapje af te dalen naar jouw eigen emoties. Laat je leiden door mijn kleuren en symbolen op zoek naar jouw verhaal."
Email: charlottemeeuwissen@planet.nl

In de schilderijen van René Heeres staat het begrip natuurbeleving centraal. Hoewel je de natuur letterlijk wilt 'beleven', besef je dat je -als product van een westerse beschaving- altijd een buitenstaander blijft. De ontroering gaat gepaard met een gevoel van onbehagen.

Meer zien
Mocht u meer willen weten van een van de exposerend kunstenaars dan kunt u contact met ons opnemen.